Kontekst:

Bola vahimali tarzda qorayib turgan chuqur jarliklarga, ular tubidagi quyuq butalarga, misli qo‘riqchilardek qo‘nqayib turgan turli tus, turfa hajmdagi qoyatoshlarga, qiyalanib va ungurlanib tushgan o‘ngirlarga birma-bir boqarkan, umidi birdan singan emasmi, vodiyning narigi betini chegaralab, ko‘ndalang tushgan baland do‘nglikka, ko‘kish hovur og‘ushida sirli yo‘sinda yastanib yotgan past-baland tizmalarga, olisdagi qorli cho‘qqilarga ruhsiz nazar tashlab turgan ediki, kutilmaganda ko‘zi vodiyning dara bo‘yi yalangligidagi kichik tepaliklar orasida g‘imirlayotgan qoraga, bu manzilda hamisha mo‘l-ko‘l bo‘lmish semiz-semiz yerteshar jonivorlarni ovlash dardida yurgan Tarxashga tushib qoldi. Agar u arlon bo‘rini tasodifan ilg‘amaganida, jondor bolasini qo‘lga kiritmoq o‘zi o‘ylaganchalik oson emasligini fahmlab, bu niyatidan qaytgan bo‘larmidi? Yana kim biladi, har holda saldan keyin tepaliklardan biri ortida ko‘zdan g‘oyib bo‘lgan Tarxash sabab, bola qaytadan jonlandi, Tarxashni Ena bo‘ri gumon qilib, ah-ha, mana, ini qayerda ekan, deya o‘zida yo‘q sevinib ketdi. Biroq ertalabki olovli jahdining aksi o‘laroq, quyiga enmoqni xayoliga ham keltirmadi. Vaholanki jondor degani tulki emas, borib bemalol iniga qo‘l tiqsang. Boz ustiga, kim qachonlardir jondorlarning sho‘rini quritgan va bu ishi bilan hozirga qadar davralarda maqtanib yurishni xush ko‘radigan qo‘shni ovullik Boyqul uzunning gurungi, sira kutilmaganda lop etib esiga tushib qolsa bo‘ladimi: “…shu-u desangiz, boshda jondor uyasi qayerdaligini yaxshilab aniqlab oldim, so‘ng ertasi pana yerni tanlab, shamol ko‘ziga teskari yotib oldim. Sovuqdan tanam uvishib, qancha yotdim, bilmayman, ammo-lekin bir kadicha nosni otib tugatganim chin. Shu-u desangiz, bir mahal jondorlar jo‘rtib ovga jo‘nab qoldi. Qimir etmay yotaverdim. Qachonki, jondorlar ikki-uch gaza oshib ketganiga ko‘nglim ishongach, yo pirim deya, uyasiga asta urib bordim, o‘zim bilgan amalni qo‘llab, indagi bolalarini bitta qo‘ymay qopga tiqdim…” Voqea davomi bo‘ri bolalari uchun ayanchli yakun topgani bois bola bu yog‘ini eslagisi kelmaydi: “Yo‘q, jondor bolalariga sira ziyon yetkazmayman men, – deya o‘ylaydi Boyqul uzunning qilmishi uchun kimdandir uzr so‘raganday. – Menga faqat bittasi kerak. Bittasini asrab olsam bas, qolgani bilan ishim yo‘q…” Bola shularni xayolidan o‘tkazar ekan, bu orzu-niyati yo‘lida sabrning etagidan mahkam tutmoqni, tutganda ham qo‘shqo‘llab tutmoqni yuragiga tugib, go‘yo hozir ini og‘zida lo‘mbillab o‘ynab yurgan bo‘ri bolalarini ilg‘ay oladigandek, kaftini manglayiga tutgancha, tepaliklar tomon qayta-qayta nazar tashlaydi. Agar shu payt onasining xiyolgina elaslangan chorlovi to‘satdan qulog‘iga chalinmaganida, u haliveri o‘rnidan jilmas, turaverardi tepaliklarga tikilib. Chorlovdan so‘ng darrov es-hushini jamlab, magar hozirroq iziga qaytmasa, keyingi urinishlariga onasi jiddiy to‘siq bo‘lmog‘idan xavfsirab, tezda iziga qayrildi. Buning ustiga, bugungi harakati besamar ketmaganidan, ya’ni o‘zicha jondor inini aniqlay olganidan ko‘ngli to‘q, dimog‘i chog‘ edi. Buning ustiga, balandlikdan turib, bundan so‘ng onasining ko‘zicha qoyaga tirmashib yurmay, qo‘shni vodiyga “darvoza” orqali kirish mumkinligini ham bilib olgandi.

Oldingi Keyingi

Manba:

Nomi	Ena bo‘ri
Muallif(lar)i	saviya.uz
Yozilgan vaqti	24.03.2022
Internetga joylangan vaqti	24.03.2022
Kiritilgan vaqti	21.08.2023
Qo‘llanish sohasi	OAB
Matn tipi	muhokama
Uslubi	Publisistik
Auditoriya yoshi	18+
Auditoriyaning salohiyat darajasi	omma uchun
NET-manzili	https://saviya.uz/ijod/nasr/ena-bori/
Ichki korpus turi	Davriy nashrlar korpusi
Gap soni	0
So‘z(shakl) miqdori	0
Teglovchi	Operator